Piotr Gałecki

Wątpliwości w opiniowaniu dotyczącym prawdopodobieństwa ponowienia czynu przez internowanych


Ocena prawdopodobieństwa ponowienia czynu zabronionego przez osobę internowaną nie jest dla biegłych psychiatrów i psychologów zadaniem łatwym. Wymaga bowiem specjalistycznej wiedzy, doświadczenia klinicznego oraz znajomości podstaw stosowania prawa. Z zagadnieniem tym wiąże się ściśle art. 93 kodeksu karnego, dotyczący zasad stosowania środków zabezpieczających.

Istotą stosowania środków zabezpieczających jest nie tylko zapobieganie ponownemu popełnianiu czynu kryminalnego, ale o czym nie wolno nam zapomnieć, jak najpełniejsza poprawa stanu zdrowia psychicznego internowanego, pozwalająca na jego integrację ze społeczeństwem.

Ostatnia nowelizacja kodeksu karnego wprowadziła istotne zmiany w katalogu możliwych do zastosowania środków zabezpieczających. Interesującą nowością, budzącą jednak szereg pytań, jest pojawienie się możliwość stosowania środków zabezpieczających w trybie ambulatoryjnym (terapia, terapia uzależnień).

Kolejną, nie mniej istotną zmianą, której warto poświęcić uwagę, jest zamieszczenie wśród podmiotów objętych możliwym zastosowaniem środka zabezpieczającego osób z zaburzeniami osobowości.

Pojawiły się zatem nowe okoliczności, które na nowo pozwalają nam definiować ryzyko ponowienia czynu zabronionego przez osoby internowane.