Józef Kocur

Opiniowanie sądowo-psychiatryczne w uzależnieniach i stanach upicia lub odurzenia.


Różnice poglądów w zakresie klasyfikacji, etiopatogenezy, symptomatologii i endo- oraz egzogennych uwarunkowań uzależnień oraz różnych postaci upicia alkoholowego czy odurzenia substancjami psychoaktywnymi, wynikają z braku jednoznacznych i nie dających się podważyć dowodów przemawiających za słusznością którejś z funkcjonujących na ten temat koncepcji, zwłaszcza, że ulegają one ciągłym modyfikacjom.

Brak takiego kanonu nie powinien jednak znacząco rzutować na opiniowanie sądowo-psychiatryczne, ponieważ to nie zmieniające się klasyfikacje czy terminologie mają mieć wpływ na ustalenia i wnioski opinii, tylko stwierdzenie, czy na podstawie dostępnych danych można określić charakter i nasilenie zaburzeń wywołanych uzależnieniem lub jednorazowym działaniem danej substancji oraz ustalenie, czy te zaburzenia miały, a jeśli tak, to jaki wpływ na poczytalność, zdolność do świadomego lub swobodnego powzięcia decyzji i wyrażenia woli, czy też inną formę czynności o znaczeniu prawnym.

W związku z dokonującymi się zmianami klasyfikacyjnymi, terminologicznymi i postępami diagnostyki, argumentację uzasadniającą wnioski opinii dotyczącej omawianej problematyki warto wesprzeć odniesieniami do właściwie dobranych pozycji piśmiennictwa, najlepiej z okresu aktualnie obowiązującego i ogólnie przyjętego stanu wiedzy psychiatrycznej. Jest to szczególnie wskazane, gdy obok zaburzeń spowodowanych ostrym lub przewlekłym działaniem alkoholu lub innych środków psychoaktywnych, współwystępują inne choroby lub zaburzenia, niezwiązane etiologicznie lub patogenetycznie z uzależnieniem, upiciem lub odurzeniem, ale mogące mieć wpływ na obraz kliniczny tych stanów.